De superheld.

Ineens zag ik hem. Vanuit mijn ooghoeken.

Mijn hart maakte een sprongetje: “He, wat heerlijk, daar loopt iemand gewoon te doen.”

Totdat ik zag wie het was. En mijn eerst nog zo vrolijk hart zonk mij in de schoenen.

 

en realiseerde ik me dat het de man was waarmee ik al zes jaar probeerde een gesprek aan te knopen.